Συνεκτικό αποσπασματικό παραλήρημα

Καλά μη σπρώχνεις, μαμά πατρίδα. Φεύγω, δε βλέπεις;


Είναι η ευθεία ένας κύκλος χωρίς κέντρο;


Τι εποχή έκφρασης! Να είχαμε και κάτι να πούμε.


Όταν με πονάν τα συναισθήματά μου, καταπίνω δυο στίχους και μου περνάει.


''Μωρίες σωφών και αισχρότητες παρθένων".


Μεχρι τώρα τους δικαιολογούσαμε λέγοντας ότι δεν έχουν εποχή πέρα από τον εαυτό τους. Τώρα που δέρνουν τους φίλους τους στις πλατείες, θα αρθούν στο ύψος των περιστάσεων;


Και εν τέλει, αν είναι να γίνω μηδενιστής θέλω να το επιλέξω, όχι να μου το επιβάλλετε!


Η εαυτίλα ως λογοτεχνική αρετή.


Ζητείται Αρχιμήδης για να κινήσει τον εαυτό μου. Σημεία συζητήσιμα. Μόνο σοβαρές προτάσεις.


Η συναίνεση με αγάπησε πολύ, αλλά την απατούσα συστηματικά με τη Θεωρία.


Κατέχω μια τέχνη υψηλή: Ξέρω να μου αρνούμαι υψηλές τέχνες.


Μια εσωτερική καλλιέργεια γεμάτη τσιτάτα, σαν γκράφιτι σε δημόσια τουαλέτα.


Η τρομερή του ευαισθησία, χωρίς ίχνος εξυπνάδας.


Όποιος δεν έχει πόδια, έχει μυαλό. Παρ' όλ' αυτά, προχωράει έρποντας.


Τα παραπάνω έχουν πέντε αναφορές και ένα φόρο τιμής. Πόσοι τα βρήκατε αυθόρμητα;

Τι έξυπνους που μας κάνουν τα συμπλέγματά μας.

Η φυσική πορεία από το αίολο στο έωλο. (Ναι, το ξέρω.)


Μια ερωτική επιτυχία πριν το φαγητό κάθε μέρα και θα δείτε αποτελέσματα μέσα στον μήνα. Αλλιώς, σας επιστρέφουμε τα χρήματά σας.


Δυο χιλιάδες τόμους και δώδεκα χρόνια Ωδείο μετά, ανακάλυψα ότι δεν είχε καμία σημασία.


Παρ' όλο που οι στίχοι είναι πλεόν τζάμπα, συνεχίζουμε να σκυλεύουμε τάφους νεκρών ποιητών. Άρα κάτι άλλο γυρεύουμε τελικά.


Το να συνοδεύεις μια θεωρία ή ένα στίχο με ένα κουτσομπολιό για τον δημιουργό τους σου προσδίδει μια αίγλη μαγική.


Να μπορούσα να είμαι σιωπηλός. Ή έστω να μη μιλάω.


Αυτός που παίρνει Ντοστογιέφσκι μαζί του στις διακοπές, σημαίνει ότι δεν τον διάβασε σπίτι του.


Αυτοσαρκασμός αντί αυτοπειθαρχίας.


Το τσίρκο μας έχει πολλων ειδών τέρατα μορφώσεως.


Δε φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, είμαι νεκρός.


Τι ωραία που συμφωνώ μαζί μου.


Συνεκτικός είναι ο άνθρωπος που τον έχουν καθορίσει οι σχέσεις που έκανε, όχι αυτές που δεν έκανε.


Όταν τελειώνει η έμπνευση, αρκεί η μέθοδος.